NK BLOGT

Noordermeer Kunst blogt.

Via internet heb ik synoniemen voor bloggen gevonden, ik kwam terecht op ‘digitaal dagboek’, ‘internetdagboek’, de titel 'Lief Dagboek' schoot ook nog door mijn hoofd... Goed het is dus NK BLOGT geworden.

Het zijn verhalen over wat Noordermeer Kunst meemaakt en bezighoudt, veel leesplezier!

Marieke Kleiss Noordermeer

Koningsdag in november

24 november 2017, taxeren

 

Wat ik nu toch weer heb meegemaakt…

Een aantal weken geleden werd ik gebeld door een makelaar. Zij was aangesteld door een executeur om een woning te verkopen. Echter stond deze woning nog vol met boedel en zowel de executeur als de makelaar wilden voorkomen dat er waardevolle spullen weggegooid zouden worden. Over de telefoon bespraken we hoe ik normaliter te werk ga, we hebben de mogelijkheden doorgenomen voor wat betreft het afstand doen van een gedeelte van de boedel en allerlei andere zaken die met het leeghalen van een woning te maken hebben.

In de week erna kreeg in wat foto’s doorgemaild met de vraag of deze objecten een waarde vertegenwoordigden of niet. De foto’s waren niet scherp, wel kon ik zien van welke kunstenaar de objecten afkomstig waren. Pas wanneer ik met eigen ogen het werk heb gezien doe ik uitspraak over of het een origineel of een reproductie betreft.

Uiteindelijk hebben we een afspraak gemaakt en zo stonden wij in de vroege ochtend op een parkeerplaats de werken te bekijken.

Er zaten wat grote stukken bij, dus al snel waren een aantal parkeerplaatsen gevuld met schilderijen, keramiek en prenten. Het beddengoed waarin de werken gewikkeld waren dienden als kleed. Het was droog en koud, zoals het ook wel eind april kan zijn. Er kwam een voorbijganger langs die interesse leek te tonen en zich hardop afvroeg of het de vrijmarkt van Koningsdag was. Taxeren op een parkeerplaats….in november….nee, dit gingen we anders doen en de makelaar belde de executeur.

We kwamen overeen dat ik de werken zou gaan aanbieden bij mijn netwerk, er was geld nodig en via mij zouden de objecten het snelst verkocht kunnen worden. De executeur ging akkoord met mijn commissie, de werken werden in mijn auto geladen.

De volgende ochtend was ik op weg naar Amsterdam waar ik werken zou gaan verkopen. Van een aantal werken wist ik dat ik deze direct kwijt zou zijn, tegen een mooie prijs. Toen belde de makelaar… de executeur ging niet akkoord… dat wil zeggen, de eigenaar van de objecten die de executeur de opdracht had gegeven om alles te verkopen ging niet akkoord…

Een week later stonden de makelaar en ik weer op en parkeerplaats de werken van mijn auto in haar auto over te brengen. Volgens mij hebben zowel de executeur als de makelaar als ik hiervan geleerd, ik in ieder geval wel…

 

Tot snel,

Marieke Kleiss Noordermeer

Waar een wil is…

8 augustus 2017, taxeren

 

We schrijven augustus 2016, ja 2016, precies een jaar geleden dus.

 

Bij de burgemeester van het fantastische dorp Hillegom, waarin Noordermeer Kunst gevestigd is, kaart ik aan dat er op zolder van het gemeentehuis

een collectie schilderijen staat. Deze collectie is deels maar met de beste bedoelingen door gemeenteambtenaren op onprofessionele wijze in een

zelf-getimmerde kast gezet. Het andere deel staat achter elkaar, zonder beschermd materiaal tussen de werken. Je kunt wel stellen dat de conditie

van de collectie er op deze manier niet op vooruitgaat.

Niemand kijkt er naar om, het staat niemand in de weg. Er kan dus ook niemand van genieten.

 

En met dat laatste heb ik moeite. Het betreft hier gemeenschapsgeld en de gemeenschap heeft geen idee van het bestaan van de collectie.

De burgemeester zorgde er voor dat er een afspraak werd gemaakt met twee ambtenaren, een manager facilitaire diensten en een beleidsmedewerker

en mij. Ik stelde voor om het probleem van de leegstand in het centrum deels op te lossen door de kunstwerken tentoon te stellen in een leegstaand

pand. Ik was bereid om belangeloos een aantal dagen in de week in dat pand gaan zitten zodat het opengesteld kon worden voor iedereen die

geïnteresseerd dan wel nieuwsgierig was. De voorwaarde was wel dat er wifi aanwezig was zodat ik ook gewoon kon werken. De werken zouden

misschien kunnen worden geveild en met de opbrengst van dat geld zou bijvoorbeeld een kunstroute worden gerealiseerd, of een andere kunstzinnige

bestemming.

 

Doordat de beleidsmedewerker er wel iets in zag, kwam er een vervolgens een gesprek met de wethouder, centrummanager en mij. In dit brainstorm-gesprek ontstonden ideeën om nog wat andere activiteiten in het leegstaande pand te faciliteren voor de voorbijganger zoals een toeristisch informatiepunt of een podium voor de ondernemingen van leerlingen van de plaatselijke middelbare school. In ieder geval: energie!

Vijf vliegen in één klap, zou ik zeggen. Ik hoefde de facilitair manager maar te bellen en hij zou er voor zorgen dat de schilderijen naar het pand zouden worden gebracht.

Welwillendheid alom.

 

De beleidsmedewerker zou nagaan of er een taxatierapport van de werken was (indien dat niet het geval zou zijn, gaf ik aan dat Noordermeer Kunst daarvoor kon zorgen, dat is tenslotte wat we doen). Ik zou in het centrum een leegstaand pand uitzoeken waar de collectie zou komen te hangen. De centrummanager regelde met de eigenaar van het pand dat mijn voorkeur had, dat we het mochten gebruiken.

 

En toen niets...een heel lange tijd niets...

 

Na een paar maanden kwam er een vraag van de centrummanager aan de wethouder of er vanuit de gemeente al actie was ondernomen. De wethouder antwoordde met de vraag of Noordermeer Kunst niet aan zet was, ze wist het niet meer.

Daar raakte ik licht geïrriteerd over. Heb ik dat mooi omschreven zo? Eigenlijk was ik gewoon pisnijdig. Het wachten was al die tijd op de beleidsmedewerker.

Na een paar weken werd er via een mail van de beleidsmedewerker bericht dat de collectie inmiddels weer was getaxeerd (WAT????? GETAXEERD???? DOOR WIE???? IK WIST VAN NIETS!!!!) en dat er wat haken en ogen aan zaten voor wat betreft het ergens ophangen van de collectie anders dan in het gemeentehuis.

 

Ik voelde mij behoorlijk aan de kant gezet, de collectie was opnieuw getaxeerd en niet door mij.

'So far' voor 'het lokaal uitbesteden van opdrachten' waar de gemeente zo’n voorstander van is. Dus maar weer een mail terug naar de beleidsmedewerker met de vraag aan wie deze taxatie was uitbesteed en waarom ze dat niet even had kunnen communiceren naar mij.

Daar kreeg ik, wederom na een paar weken, antwoord op, het was uitbesteed aan een bedrijf dat ook vastgoed taxeert en dan was alles bij één bedrijf geregeld. Oké, dat vond ik een bevredigend antwoord, toch jammer dat ik de opdracht voor het taxeren van de kunstcollectie niet had gekregen.

 

Ondertussen werd ik steeds minder enthousiast over mijn plan, ik ging door met mijn normale werk en nu, één jaar later, heb ik besloten dat ik mijn tijd wellicht beter kan steken in organisaties die wel spijkers met koppen slaan. Gewoon: er wordt een idee geboren en in een paar weken staat het!

Het kan namelijk, het is allemaal te realiseren.

‘Waar een wil is, is een weg’.

 

Tot snel,

Marieke Kleiss Noordermeer

PANIEK!

12 juli 2017, taxeren

 

Van de week kreeg ik een paniekerig appje, ja ook een appje kan paniekerig overkomen. Het is dan de manier waarop het geschreven is, veel …., geen hoofdletters gebruiken en het woordje ‘en’ komt er veelvuldig in voor.

Goed, het verhaal, diegene die mij appte was foto’s aan het maken voor de verkoop van een woning.

Tijdens het fotograferen loopt hij naar achteren om het perfecte plaatje te klikken en hierbij stoot hij tegen een sokkel aan met daarop een dekselvaas. De sokkel wankelt, de fotograaf schrikt, hij draait zich om en probeert de vaas nog op te vangen maar helaas, de vaas viel op de grond, kapot.

Schrikken, balen, tijd terug willen draaien, excuses maken richting eigenaar en al wat er door je heen gaat op zo’n moment.

Tezamen met het paniekerige appje kreeg ik foto na foto toegezonden van werkelijk alle kanten van de vaas. En daarbij de vraag of ik een inschatting kon doen van de waarde van de vaas.

De eigenaar had geen idee wat de vaas waard was, de fotograaf ook niet.

Ik wel.

Voor het behoud van het cultureel erfgoed was ik blij dat ik kon melden dat de vaas werkelijk waardeloos was.

Ook was ik blij dat ik niet degene was die dat nieuws aan de eigenaar hoefde over te brengen.

Noordermeer Kunst taxeert kosteloos drie objecten voor je. Indien je thuis ook iets heb staan waarvan je altijd al wilde weten wat het waard is, mail een aantal foto’s en wie weet is die nieuwe auto/ wereldreis/ andere keuken dichterbij dan je denkt!

 

Tot snel,

Marieke Kleiss Noordermeer

TOPSTUK VS MISKOOP...

13 juni 2017, handel

 

Iedere week krijg ik wel de vraag of ik nog iets leuks ben tegengekomen tijdens een taxatie.

Nee, afgelopen week niet. Ik ben kijkdagen van veilingen afgegaan om te kijken of er nog mooie pareltjes voor mij tussen stonden. Tijdens zo'n kijkdag word ik gewoon hebberig. Soms zie ik een interessant kavel waarvan de verwachte opbrengst best laag is. Ik laat het object uit de vitrine halen om het beter te kunnen bekijken. Ik controleer op restauraties, chips, barsten en als de kwaliteit is wat ik er van verwacht, zet ik een aantekening in mijn veilingboek. Tijdens de veiling bied ik mee, ingelogd vanaf de keukentafel. Ik heb al een uiterste prijs in mijn hoofd, die prijs heb ik al een paar dagen voor de daadwerkelijke veiling vastgesteld, de biedingen volgen elkaar in rap tempo op. De prijs welke ik in mijn hoofd heb nadert en wordt bereikt. En dan komt die hebberigheid naar boven, emotie neemt het over van ratio en ik bied boven mijn maximum. Een andere bieder gaat er overheen, verontwaardigd en een beetje geïrriteerd doe ik nog een bod. Dát zal 'm leren!

Het blijft stil.

YES, gewonnen! Mooi zo, met een tevreden gevoel volg ik de rest van de veiling.

Bij het ophalen krijg ik de vaas overhandigd; hij is beschadigd...

Dit was niet de staat waarin ik de vaas heb gezien tijdens de kijkdagen, anders had ik er nooit op geboden.

Het zal gebeurd zijn tijdens de kijkdagen. Volgende keer ga ik niet de eerste dag maar de laatste dag naar de kijkdagen, dit zal me niet nog eens overkomen!

En dan ook nog boven m'n maximum gegaan, de vaas mag van mij met verlies weg. Ik geloof dat dat leergeld wordt genoemd.

 

Tot snel,

Marieke Kleiss Noordermeer

Banksy 'Morons'

Banksy, 'Morons'

TOOROP, or not TOORP, that is the question...

29 mei 2017, taxeren

 

Een oudere man heeft om gezondheidsredenen zijn woning verruild voor een verpleeghuis. Zijn wens was dat alles netjes geregeld zou zijn wanneer hij zou overlijden. Een nalatenschapsjurist werd ingeschakeld om te checken of zijn testament nog voldeed aan zijn wensen. De juriste kreeg ook de taak om alles wat nog in de woning aanwezig was te verdelen onder een aantal personen die de man had genoemd.

Ik werd ingeschakeld om aan alles met een waarde van boven € 100,- een bedrag te hangen. Op deze manier zou de verdeling zo eerlijk mogelijk verlopen.

Een aantal voorwerpen was als legaat genoemd in het testament.

En…. niet voor niets!

In een slaapkamer, op een kast vond ik een prentje van nog geen 20 bij 25 centimeter.

Ik zag direct dat het een Toorop (Jan Toorop, 1858-1928) was.

Mijn hart maakte een sprongetje, het zal toch niet, dacht ik...

De nuchtere kant nam weer de overhand en ik pakte mijn loep.

Een gevoel van euforie kwam over me heen, is het een echte?, dacht ik...Nog een keer goed deze prent bestuderen, Mariek. Je kan de opdrachtgever niet blij maken met een dode mus.

Om het zekere voor het onzekere te nemen heb ik gevraagd of ik foto's mocht maken om ze thuis nog eens goed te bekijken.

De volgende dag kon ik met een gerust hart melden dat het een echte Toorop was!

 

Tot snel,

Marieke Kleiss Noordermeer

p.s. Jan Toorop (1858-1928) is de belangrijkste Nederlandse kunstschilder van het symbolisme. Tevens organiseerde hij de eerste tentoonstelling van het werk van Vincent van Gogh.

STRUIKELEN OVER ESCHER...

12 mei 2017, taxeren

 

Ik ben weer op pad geweest voor een taxatie.

De erfgenamen van een overleden familielid wilden een opkoper laten komen om de boedel mee te nemen. Daaraan voorafgaand hebben ze mij ingeschakeld om te voorkomen dat er waardevolle objecten met de opkoper de woning zouden verlaten.

Na twee uur door de boedel te hebben gesnuffeld, hier en daar wat apart laten zetten door de familie, leek het einde in zicht te zijn.

Bij het afscheid nemen struikelde ik in de gang bijna over een doos en dat veroorzaakte gerammel…..

Ik keek de erfgenamen aan en vroeg wat er in zat.

'Niets van waarde, allemaal oude blikken.' De doos zou de volgende ochtend bij het huisvuil gezet worden.

Wanneer ik de opdracht krijg om de boedel te checken dan is dat de hele boedel, dus inclusief een doos met blikken!

En gelukkig maar! Want wat zit er tussen de oude stroop-, snoep- en koekblikken?

Een prachtig exemplaar van Escher (1898-1972), een ‘icosaëder’, vervaardigd in 1963 als relatiegeschenk ter ere van het 75-jarig bestaan van N.V. De Vereenigde Blikfabrieken.

Escher maakte die dag mijn dag!

 

Tot snel,

Marieke Kleiss Noordermeer

Maurits Cornelis Escher en een afbeelding van de icosaëder

OVER NOORDERMEER KUNST

 

Noordermeer Kunst taxeert, enthousiasmeert, koopt, verkoopt en bemiddelt met passie in alles wat met kunst te maken heeft.

 

Onze norm is dat alles wat wordt aangeboden authentiek dient te zijn, de herkomst bekend hoort te zijn en dat het object in goede staat verkeert.

Copyright 2017 bij Noordermeer Kunst All rights reserved

CONTACT

 

T. 0031 (0)6 31 79 69 59

E. info@noordermeer-kunst.nl

 

KvK nr. 64535770